30 Mart 2011 Çarşamba

İncedeeen


Yahu şu paylaştığım şarkıyı dinleyip, ardından hayatlarına mutlu mesut, sanki hiçbir şey olmamış gibi devam eden insanlar var. Olum ne dümbük adamlarsınız siz. İnsanda biraz da olsa ergenlikten kalma isyankar tripler olur. Acık melankolik bir ruhu olur adamın. Nasıl yani, nasıl? Allah aşkına bana da söyleyin formülünü. Şarkıyı ilk defa geçen hafta dinledim. O gün bugündür hayatım karardı anasını satayım. Toparlayamıyorum kendimi. Ne zaman böyle mutluluğa yaklaşır gibi olsam, kafamdan 'düşümde bile günahkârsın, bunu kim hayra yorar?' bölümü geçiyor. Yine soğuyorum her şeyden.

Bak bir de ileri teknoloji ürünü dümbükler var. Onlara büyük küfür. Adama şarkıyı dinletiyorum. Beş dakika sonra bir bakıyorum Demet Akalın şarkısı paylaşmış. Anam babam siz o dakikadan itibaren ne yapsanız iflah olmazsınız. Hoş öküzlüğünüzün farkında olmadığınız için sorun olmamıştır.

Konudan alakasız: Bugün yaklaşık 5 saat Türkiye'nin mega starının provasını izlemek ve dinlemek zorunda kaldım. Gerçi neden zorunda kalayım? Sanki adam zorla izlettiriyor. Ve koltukta boş boş otururken aklımdan şu geçti (bu bir itiraf bile olabilir); 'lan bunlar beni işe almasada en azından Tarkan'ı gördük be!' Evet aklımdan bu geçti yalan yok. Ünlü olmayan birinin, ünlü olan birine karşı segilediği tipik tutumlar bende de var sanırım. Yarın öbür gün Seda Sayan'ı görürsem 'Ablaaaam' diye boynuna atıklamaktan korkuyorum.

Ahh Yıldızım sen olacaktın ki o sahnede... Vay anam babam vay... Tüm geleceğimi ve kariyerimi bir çırpıda kenara bırakıp yanına atlayabilirdim gibime geliyor. Elimde değil. Seviyorum ulan!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder